تبليغاتX
مثل گلهای روسری ام
مثل گلهای روسری ام
سپيد نوشته هاي يك شاعر
تقدیم به کودکان کودکی نکرده ی فلسطین
آنقدر بزرگ شده ای

 که گلوله ای در بلور تنت جه خوش کرده باشد و

                     سنگینی سنگهای نینداخته را

                                 به دوش کشیده باشی

 آنقدر که آوارگرد خانه های بی پلاکمان باشی و

                صبح هر روز روزنامه های جهان را

                                    با خودت شروع کنی

 ***

 امروز 

پیش از عبور این کلمات

                  خبرت را          

                     برای روزنامه های فردا آوردند

|+| نوشته شده توسط سارا باستاني در جمعه بیست و سوم فروردین 1387 ساعت 22:48 |

سلام
سلام از همه  ی دوستانی که در تمام مدت فعالیت و عدم فعالیت این وبلاگ مرا مورد لطف و محبت خود قرار دادند تشکر می کنم نگارش چند داستان کوتاه و.....   باعث شد کمی از وبلاگم غافل شوم در پاسخ به همه ی محبت های شما به زودی با شعر هایی که در این مدت نوشته ام به روز خواهم شد.

|+| نوشته شده توسط سارا باستاني در شنبه دوازدهم آبان 1386 ساعت 16:23 |

شعری برای باغ هایی که دیگر نیستند

همین درخت ها

 

نه

من داغ این باغ ها را

         باور نمی کنم

        که زیتون های ما را کشته باشند و

            بمب های خوشه ای کاشته باشند

   و کاشی های شکسته ی مسجد الاقصی را

                      با خون برادرانم بند زده باشند

 کاش دریاهای این حوالی

خواب نفت ندیده بودند و

                          دنیا

                          ما را

                       با قصه های قدیمی همین باغ ها

                                                    باور می کرد

ما در همین باغ ها

 زیر همین درختها

 سیب می سرودیم و

           تصنیف های عرب را

            خون تازه می رساندیم

سیب می تکاندیم و

        روزی هزار بار،

          جاذبه ما را کشف می کرد

  باور نکردنی ست

   اما این درخت ها

     و همین باغ ها را

        روز به روز بیشتر از ما تبعید می کنند

            و ما را مثل سیب می تکانند

                             اما

                         هیچ جاذبه ای

                            کشف نمی شود

 

 

برای خواندن شعر های بیشتر  روی  پایگاه ادبی تازیانه یا زیتون  کلیک کنید

|+| نوشته شده توسط سارا باستاني در پنجشنبه نوزدهم مرداد 1385 ساعت 11:10 |

"عشق قابيل است" مجموعه ي غزل هاي به ياد ماندني زنده ياد نجمه زارع منتشر شد
سلام

نمي دانم بايد از اين خبر خوشحال باشم يا مثل همه ي روزهايي كه

شعرهاش را مي خوانم به يك حسرت عميق برسم  با اينهمه "عشق قابيل است"

مجموعه ي غزل هاي به ياد ماندني نجمه زارع منتشر شد داشتن و خواندن

 اين مجموعه را به همه ي مخاظبان جدي شعر امروز توصيه مي كنم

او نمونه ي كامل يك شاعر تواناي امروزي با جسارت هاي لازم براي شعر امروز بود

 نه هست  و البته جسارت او حتي لحظه اي از نجابت فاصله نداشت نه ندارد

|+| نوشته شده توسط سارا باستاني در چهارشنبه سیزدهم اردیبهشت 1385 ساعت 9:53 |

بهاريه براي همه ي اين سال هاي خاكستري

                                سلام اين روزها مشغو ل  آماده كردن مجموعه ي داستان هايم بودمو فرصتي تابا كمك اين خانه ي مجازي به دنياي حقيقي شعر گره بخورم . با آرزوي خوشبختي و سالي پر از  بهار بابهاريه اي براي همه ي سال هاي خاكستري به روز مي شوم

                    بهاريه اي براي اين سال هاي خاكستري

                  

                داریم نو می شویم و

              خاطرات كهنه ي اين همه سال را

               به رخ درخت هاي خيابان مي كشيم

                هرچه ما

                به سفيدي مي رويم

                 آنها

                 از دودها

                و دوندگي هاي ما

                   گرد سياهي به خود مي گيرندو

                     هنوز ايستاده اند

                   مي خواهم دست هايم را

                     به دعا بگيرم و

                       باران را

                       به شستن و نشستن

                      به تركيب اين همه سياهي و سفيدي

                       فرا بخوانم 

                      تا يك سال ديگر

                     خاكستري بخنديم

 

 

 

|+| نوشته شده توسط سارا باستاني در پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1384 ساعت 14:30 |

به همسفر زندگي ام امين كه از جنوب ترين جنوب ها با من است و در شمال ترين شمال ها با او خواهم ماند
 

نمك گير

 

 

نمك گير يك اتفاق شديم و

 

شانه هامان

 

 طعم يكي شدن را چشيد

 

سادگي هامان را بهم بافتيم و

 

                                دستهامان

 

                  پينه  ي دغدغه هامان را به تن كشيد

  

و فراموش كرديم

 

آنها را كه هي ذره ذره مردندو

                            

                       خروار خروار

                             

                       خاك رويشان ريختيم

 

                         هفت سين مان

               

                             كه سرو بود و

                                 

                                    سادگي و

                                

             سازدهني كودكي خياباني

                                

                           با سكه هاي جمع شده

                                 

                               در كاسه ي سياه زني

                                                

                                كه لبخند التماس مي كرد

                                                 

                                 وسوزي كه از سرما نبود

                                  

                               سيب هم كه گنديده بودو

                                                             

                                                       زير پا لگد مال....

 

اين شعر

           

 3 ثانيه تا پايان سال مهلت دارد

           

وساعت هميشه تحويل آدم هايي كه 

           

                                چشم ها شان

                                           

                                هيچوقت زيرپاهاشان پرت نشد

                                                                

                                        تا خشونت كفش هاشان را صدا كنند و

                                                                     

                                                    مرده از زير آوار پاها بيرون بياورند

                          

                                           و اين تمام نــنوشته هاي يك كتاب است

                                                                

                                                    هميشه در كنار مردگان

                                                                 

                                                                  فرصتي هست

                                                                             

                                                                       براي انديشيدن به زندگي

                                                                 

                                                                                                                                                                                                          

 

|+| نوشته شده توسط سارا باستاني در شنبه هفدهم دی 1384 ساعت 17:50 |